Lees voorNaar aanleiding van het 60-jarige bestaan van Fundament Muziek en Dans is de razende reporter op bezoek geweest bij Herbert Vaneker, gitaardocent en 25 jaar in dienst bij Fundament, en bij Boukje, sinds januari in dienst als zangdocent. Tijd voor een mooi interview, van twee verschillende kanten bekeken.
Herbert, jij werkt inmiddels al 25 jaar voor Fundament Muziek en Dans als gitaardocent. Hoe ben je begonnen en welke veranderingen heb jij meegemaakt?
De grootste verandering die ik heb meegemaakt vanaf het moment dat ik begonnen ben, is dat we Stichting Fundament geworden zijn. Veel nieuwe collega’s en een nieuw gebouw met een enorm mooi slagwerklokaal waarin ik elke week gitaarles mag geven. De manier van lesgeven is ook enorm veranderd. Doordat we les inhoudelijk vrij zijn, kunnen we nu veel beter kijken naar de behoeften en de aandacht die onze leerlingen nodig hebben. Fundament is in de muziekwereld een relatief kleine organisatie en dat vind ik, door de makkelijke contacten, erg prettig werken.
Boukje, in januari ben je in dienst getreden bij Fundament. Hoe bevalt het je tot nu toe?
Ik geniet vanaf dag één! Het begeleiden van de kinderen en jongeren vind ik fantastisch. De samenwerking bij Muziek en Dans met de andere docenten is heel fijn. Ik kan altijd bij een collega terecht. Een mooi voorbeeld van deze samenwerking waren de samenspelweken in januari, waarin ik mijn leerlingen soms uit hun comfortzone kon halen en we samen met andere instrumenten mooie dingen hebben gedaan.
Naar welke muziek luisteren jullie zelf graag?
Daar waar Herbert zijn muzieksmaak erg uiteenloopt — van klassieke muziek tot heavy metal — houdt Boukje meer van jazz en (pop)soul. Ze halen rust, maar toch erg veel energie uit deze muziek. De Nederpop mag op beide lijstjes ook niet ontbreken.
Als jullie een instrument mochten spelen, en dan niet het instrument dat je nu zelf bespeelt, welke zou dit dan zijn?
Herbert twijfelt een klein beetje. Hij vindt piano een prachtig instrument, maar hij twijfelt of dit bij hem zou passen. Hij kiest voor de viool: een klein instrument waarmee je prachtige muziek kunt maken.
Boukje hoeft niet te twijfelen. Zij zou erg graag de drums bespelen, lekker meeslaan op de tonen van metalmuziek. Misschien moeten we Marcel eens vragen voor een drumsessie!
Muziek in de klas, dat klinkt als muziek in de oren?
Een absolute must, vinden ze allebei! Voor jonge kinderen — en ook voor jongeren — is muziek zo belangrijk voor hun ontwikkeling. Of het nu samen zingen met een muziekdocent of met de groepsleerkracht is, theater maken, muziekstukken maken of luisteren: kinderen leren volharden, creatief te zijn, en het is bovenal gewoon heel erg leuk om met muziek bezig te zijn!
Hoe zien jullie muziek(les) in de toekomst?
De opkomst van AI-muziek vinden ze beiden “jammer”. Muziek moet van mensen blijven. De kinderen leren op jonge leeftijd een instrument spelen: die belevenis, het samenspelen en het ervaren. Een mooi live gespeeld stuk, dat samen met anderen geschreven en gecomponeerd is — daar kan geen AI tegenop! Want de sfeer en het gevoel dat dat oproept, is waarom we kunnen blijven verbinden als mensen. Een wens hierbij is nog een mooie studio waarin ook stukken opgenomen kunnen worden.
Het was een mooi gesprek waarin de ene docent al een bak aan ervaring heeft en de andere net is begonnen, maar waarin de liefde voor muziek en het lesgeven enorm groot is!