Lees voor
Project Vaste Grond brengt persoonlijke verhalen van inwoners van Losser tot leven door ze te vertalen naar unieke kunstwerken van regionale kunstenaars. Deze werken werden in oktober gepresenteerd tijdens een expositie en krijgen nu een vervolg: om nog meer mensen de kans te geven ze te bekijken, reizen ze langs alle vijf dorpen van de gemeente Losser, waarbij de locaties maandelijks wisselen. Eén van de deelnemende kunstenaars is Brigit Klein Hofmeijer. Onze razende reporter gaat met Brigit in gesprek over haar bijzondere werk voor de expositie geïnspireerd op het gevoel van thuiskomen in Losser.
“Schilderen doe ik eigenlijk al zo’n 26 jaar,” vertelt ze. “Eerst ’s avonds, gewoon voor de ontspanning, waarbij ik meerdere jaren lessen gevolgd heb bij enkele kunstenaars.
En sinds mijn pensioen overdag, bij het Losser Kunstcollectief. Het is echt een belangrijk onderdeel van mijn leven geworden”. Ze vindt het jammer dat er voor het kunstcollectief nog geen nieuwe plek is gevonden. Ze zitten nog in het pand van de oude Plus maar hier moeten ze snel uit. Als er geen nieuwe plek gevonden wordt, dan zal dat het einde van het Losser Kunstcollectief zijn en dat zou enorm jammer zijn. Niet alleen voor Brigit, maar ook voor alle andere kunstenaars, die daar hun kunst maken.
Voor deze expositie mocht Brigit kiezen uit verschillende persoonlijke verhalen. Eén sprong er meteen uit: Het verhaal van Kim, over het gevoel van thuiskomen als ze de steenfabriek ziet. ”Dat raakte me. Dat herken ik zó. Als ik na een vakantie het dorp weer inrij en die fabriek zie, denk ik: Ik ben weer thuis. Die emotie vertaalde ze naar haar schilderij. Ik wilde niet alleen de buitenkant schilderen, maar juist ook de ringoven – dat unieke stukje cultureel- industrieel erfgoed. Uiteindelijk heb ik die twee gecombineerd: de binnenkant van de oven, met een doorkijk naar de steenfabriek van buitenaf.”
Het maken van het werk ging niet zonder uitdagingen, zo was de tijdsdruk best groot, zeker met olieverf. Het doek was zelfs nog nat toen het werd ingelijst… dat was even spannend, maar het is goed gekomen!
Wat haar het meest bijblijft van de expositie?
“De diversiteit. Iedereen had zo’n andere invalshoek. Van een diavoorstelling over een Oekraïense vrouw, die naar Losser gevlucht was en in Losser goed opgevangen is en inmiddels is teruggekeerd, tot kunst met geluid en bewegend zand, refererend aan het stuifzand van de Zandbergen – echt bijzonder om te zien hoe verhalen op zoveel manieren tot leven komen. Maar boven alles: ik vond het een geweldige ervaring. En ik ben trots dat ik met mijn werk een stukje van dat ‘thuiskomen’ heb mogen verbeelden.”